Verandering in de zorg vraagt meer dan plannen die “van bovenaf” landen. Je hebt iemand nodig die rust brengt en tegelijk knopen durft door te hakken, samen met de mensen op de werkvloer. Dat is de aanpak van Mondeaan Nils Bursens. Met jaren ervaring in de zorgsector stapte hij als interim-directeur mee in bij de twee woonzorgcentra in Temse. Samen met teams zoekt hij stap voor stap naar helderheid, prioriteiten en structuur.
Van brede zorgervaring naar veranderkracht
Hoe heeft jouw traject in de zorg je gevormd tot wie je vandaag bent?
Nils: “Ik ben in 2008 afgestudeerd als kinderverpleegkundige en gestart in het universitair ziekenhuis in Antwerpen. Nadien heb ik jaren ervaring opgebouwd in de thuisverpleging, waar ik ook een eigen praktijk en team heb uitgebouwd. Vanuit die basis ben ik overgestapt naar de ouderenzorg en ben ik doorgegroeid via hoofdverpleegkundige en zorgcoördinator naar directeur en kwaliteitscoördinator in woonzorgcentra. Die mix helpt me vandaag om snel overzicht te brengen, met voeling voor wat er op de werkvloer leeft.”
Waarom koos je voor interim- en veranderopdrachten als consultant?
“Omdat je in zo’n context vaak snel impact kan maken. Ik hou ervan om te schakelen wanneer de druk hoog is. Vaak draait het om dezelfde kern: mensen moeten opnieuw weten waar ze aan toe zijn. Als dat lukt, komt er ruimte om beter samen te werken en nog betere zorg te geven.”
Wat bedoel je met ‘structuur’ en ‘rust’ in een organisatie?
“Structuur is duidelijke afspraken maken. Wie doet wat en wanneer. Je maakt het iets voorspelbaarder, wat rust brengt. Als je die structuur niet hebt, ontstaan er in drukke periodes sneller misverstanden en ad-hoc oplossingen. Dan moet je opnieuw helderheid brengen in die afspraken, zodat het team ademruimte wint.”
Je werd eerst ingeschakeld eind 2024 in WZC ‘t Blauwhof in Temse. Hoe zag de situatie eruit toen je daar begon?
“Ik ben in november 2024 gestart. De bezetting schommelde sterk en de planning stond onder druk door veel last-minute wijzigingen. Er was ook veel ziekteverzuim. Dat weegt op teams, en uiteindelijk ook op de bewoners.”
Van één site naar twee: Blauwhof en De Reiger op dezelfde lijn
Hoe evolueerde je opdracht van WZC ‘t Blauwhof naar WZC De Reiger, en naar beide sites samen?
“In het begin lag de focus heel sterk op WZC ‘t Blauwhof. Daar was de operationele nood het hoogst. Sinds februari 2025 kreeg ik de leiding over de twee woonzorgcentra, dus zowel ‘t Blauwhof als De Reiger. Dat betekent: zorgen dat de werking stabiel draait en tegelijk afspraken en samenwerking op elkaar afstemmen, zonder de eigenheid en dynamiek van de centra te verliezen”
Van onderuit werken: draagvlak als sleutel
Je zegt: ik vertrek van onderuit. Wat betekent dat concreet?
“Mensen meekrijgen lukt alleen als ze een stem krijgen. Dat is voor mij de enige manier om verandering duurzaam te maken. Het is gemakkelijk om een idee af te schieten. Het is veel moeilijker om mee na te denken. Daarom wil ik samen naar de uitdagingen kijken, en zoeken hoe we dat samen kunnen oplossen.”
Hoe maak je dat tastbaar op de werkvloer?
“Door verwachtingen samen concreet te maken. Alle medewerkers hebben eerst hun takenpakket volledig uitgeschreven, zoals ze het doen. Die input hebben we gebundeld en samen in werkgroepen verfijnd: welke taken ontbreken, welke taken gebeuren dubbel, wat kan binnen het kader. Zo weten mensen waarom we keuzes maken en zijn ze tegelijk ook eigenaar van die keuzes.”
Een mooie mijlpaal: afdeling Saffier opent opnieuw
Welke resultaten zijn vandaag het meest zichtbaar?
“We gaan een open afdeling opnieuw openen. Ongeveer twee jaar geleden is afdeling Saffier van De Reiger gesloten door personeelstekort. Op 4 februari 2026 openden we Saffier opnieuw, omdat we intussen weer voldoende bezetting hebben. Dat is wel een mooi moment waar ik fier op terugkijk!”
