Organisaties schakelen onze omgevingsexperten vaak in voor extra capaciteit of gerichte expertise. Maar onze Mondeanen nemen niet alleen dossiers op: ze delen ook hun kennis met de medewerkers op de werkvloer.
Die aanpak zie je bij Mondeaan Dennis Peeters in lokaal woonbeleid en bij Mondeaan Han De Bock binnen mobiliteit. Twee verschillende contexten, maar dezelfde ambitie: medewerkers helpen om dossiers nadien zelfstandiger en met meer vertrouwen op te nemen.
Lokaal woonbeleid: meer dan regels en procedures
In Liedekerke begeleidde Dennis een nieuwe medewerker binnen lokaal woonbeleid. Die medewerker moest op korte tijd wegwijs raken in een breed en complex werkveld. Lokaal woonbeleid gaat niet alleen over regelgeving of administratieve procedures. Het raakt aan sociale huisvesting, pandenbeleid, huurwetgeving, woningkwaliteit, ruimtelijke ordening en samenwerking met partners zoals woonmaatschappijen.
Dennis: “Nieuwe medewerkers moeten dossiers correct behandelen, maar tegelijk ook begrijpen waarom bepaalde keuzes belangrijk zijn. Net daar begint voor mij de begeleiding.
Ik vertrek altijd vanuit de context. Wat is de rol van het lokaal bestuur? Welke instrumenten heeft een gemeente? Hoe hangen wonen, ruimte en sociaal beleid samen? En hoe vertaal je dat naar concrete dossiers? De regelgeving leren is één zaak, maar om de onderlinge samenhang te zien en te benutten, moet je met de verschillende onderdelen kennismaken.”
Daarom neemt Dennis dossiers niet zomaar over. Hij werkt samen met medewerkers, bespreekt keuzes en maakt zichtbaar hoe hij tot een advies of aanpak komt. Zo leren medewerkers niet alleen wat ze moeten doen, maar ook hoe ze zelf kunnen redeneren bij toekomstige dossiers.
Processen die opnieuw rust brengen
Ook in Boom lag de focus niet alleen op extra capaciteit. Dennis werkte er mee aan eenvoudigere procedures binnen het woonbeleid. Samen met de medewerkers bekeek hij hoe procedures rond bijvoorbeeld leegstand en verwaarlozing duidelijker, sneller en werkbaarder konden. Dat gaf de dienst meer overzicht en zorgde ervoor dat medewerkers minder vastliepen in administratieve stappen.
Dennis: “Wie lang in dezelfde werking zit, beschouwt bepaalde gewoontes al snel als vanzelfsprekend. Ik was er dan om die gewoontes in vraag te stellen, zonder de lokale context uit het oog te verliezen. Ik maakte dat heel concreet voor de medewerkers met heldere afspraken, duidelijke verantwoordelijkheden en processen die houvast geven. Zo ontstaat ruimte om anders te werken.”
Mobiliteit: leren kijken als mobiliteitsmedewerker
Diezelfde manier van werken zien we ook in een heel andere context: mobiliteit. Een mobiliteitsdienst behandelt onder meer innames van openbaar domein, signalisatievergunningen, omleidingen, wegenwerken, klachten, adviezen bij omgevingsvergunningen en grotere mobiliteitsprojecten. Elk type dossier vraagt een andere aanpak.
In Bornem ondersteunt Han De Bock de mobiliteitsdienst. Daar viel cruciale expertise weg, terwijl relatief nieuwe medewerkers hun weg zochten in een breed en technisch domein.
Han: “Mobiliteit is zo uitgebreid dat het voor iemand nieuw onmogelijk is om alles vanaf dag 1 onder de knie te krijgen. Daarom bouwde ik mijn begeleiding stap voor stap op. Eerst maakte ik medewerkers wegwijs in de basis: wat is een inname van openbaar domein? Welke regels gelden er? Waar zitten de risico’s? Daarna volgden concrete dossiers, zoals verhuiswagens, containers, kranen, nutswerken en wegenwerken.”
Van praktijkervaring naar zelfstandigheid
Voor Han vormt het STOP-principe (Stappers – Trappers – Openbaar vervoer – Privévervoer) een belangrijke rode draad: eerst kijken naar de impact van ingrepen op voetgangers en fietsers, daarna naar openbaar vervoer en gemotoriseerd verkeer. Die reflex wil hij ook bij medewerkers versterken.
Han: “Die reflex leer je niet alleen uit een handleiding. Je leert het door samen dossiers te bekijken, situaties te beoordelen en keuzes te bespreken. Soms op terrein, soms via plannen of Google Street View. Altijd met dezelfde vraag: werkt dit in de praktijk? Daardoor pikten medewerkers de werkwijze sneller op en kregen ze ruimte om zelf mee te denken.”
Om de kennis te behouden binnen de dienst, werkte Han mee aan standaardadviezen en vaste werkwijzen, bijvoorbeeld voor adviezen bij omgevingsvergunningen. Zo hoeven medewerkers niet telkens van nul te starten.
Han: “Ze krijgen kapstokken waarmee ze later zelfstandig verder kunnen. Dat is belangrijk, want mobiliteitsprojecten lopen vaak jarenlang. Die kennis mag niet tijdelijk in je organisatie zitten, maar moet verankerd zitten binnen je dienst.”
Duurzame impact binnen omgevingsdiensten
Goede ondersteuning lost niet alleen een tijdelijk capaciteitstekort op. Ze versterkt ook de organisatie op lange termijn. Mondeanen zorgen ervoor dat medewerkers sterker in hun rol staan, dat teams meer houvast hebben en dat kennis gedeeld blijft binnen de organisatie.
Net daarin zit de duurzame impact van onze aanpak: we leveren extra capaciteit waar dat nodig is, maar bouwen tegelijk mee aan sterkere medewerkers, duidelijkere processen en meer continuïteit binnen omgevingsdiensten.
